19 Mart 2014 Çarşamba

Amangar 1. Gun

Yol 2 saat ya sürdü ya sürmedi. Aly'lerin  köyüne varır varmaz kale gibi bir yere girdik, Site gibi yapılmış büyük evlerin oluşturduğu bir yer. ilk bölüm Alylerin. Bütün amcalarının sitede evleri var. Dedesi, ananesi, teyzesi ve babası Alynin evinin oldugu kısımda gömülü. Köy gibi ama sadece Alylerin ailesine ait.  Girer girmez sağda bizim ev, solda oğlu Londra'da olan amcası, biraz ilerleyince başka bir amcası, onun hemen yanında ailenin favori amcası onunda yanında ise  teyzesinin hiç gitmediği ve bakmadığı evi var. Bir tane daha amcaları var yalnız herkes araziye kendi evlerini yaptırırken o zamanında arsasını satmış. 
 
 Eve girmeden önce babasının mezarını görmeye gittik. Korktuğum an gelmişti. Kendimi tuttum, hiç ağlamadım, annesi ile beraber herkes yanımızdan ayrıldı, Aly ile babasının mezarının başında kaldık. Bir anda tutamadım kendimi. Ağladıça ağladım, Aly'nin daha çok üzüldüğünü bilsem de durduramadim kendimi. Öpmek istedim ama eğilip mezar tasını öpmek cok ağır, zor geldi. 

Eve girdiğimizde kayınvalidem ufak bir sinir krizi geçirdi. Gelecegimizi 2 gun onceden haber vermiş olmasına rağmen hiç bir temizlik yapılmamış ev açılıp havalandirilmamisti bile. Zılgıtı çektikten sonra hemen karşımızdaki amcasının evine geçtik hizmetlilerin evi temizlemesini beklerken onlara merhaba diyelim istedik. Amcasının eşi Zoe nin dogum gunüne ta buradan kalkıp gelmişti kendisi ile cok iyi geçinirim. Onların gelini de yabancı, İsveçli ve her hafta sonu kuzeni ve eşi ile görüşürüz. Onlarında Zoe den 6 ay küçük bir kızları var. Beraber büyüyecekler diye surekli hayal kurup dururuz. Kapıdan içeri girer girmez buyuk bir mutlulukla karşıladılar bizi. Aksam yemeğini onlarda yiyip eve geçtiğinizde ev temizlenmişti bile. 
 Amangar ve islamabad ta büyük bir sorun var. Çok tozlu! Acaip tozlu. Akşamları ciğerlerinizi ağrıtan türden bir toz. Toz aldıktan yarım saat sonra yine tamamıyle herseyin toz ile kaplandigi türden ve ev çok eski. Içeri girdiğimde bir ağırlık çoktu, yaşanmışlık hissi yalnız kötü şeylerin yaşanmışlık hissi. Arkanıza bakmadan kaçmak istemenize neden oluyor. Nedenini bilmediğim bir tedirginlik, bir üzüntü kapladı. Babası burada gömülü, neler yaşandığını biliyorum, ev çok eski ne de olsa her taraf ahşap tamamiyle 1950 lerden kalma bir ev. "Normal, zamanla alışırim" diye düşünüp üstünde durmadım. 
 
  Eve gelen giden akini başladı. Her gelene en az 1000 rupee veriliyordu. Bazılarına ben, bazılarına Aly en fazla da kayınvalidem gelene gidene yetişmeye çalışıyorduk. Herkesin bir derdi vardı. Para dertlerine çözüm olsun diye verilmiyor, adettendir diye veriliyor, hediye gibi. Aynı zamanda yardımcılar gelen köylülerin derlerini not alıyor, çözüm bulunacağını söylüyor ve içeridekileri gonderip yerine dışarıda bekleyenleri alıyor. Ben dillerini konuşamadıgim icin yeni doğan bebekleri sevip annelerine bebeklere birsey almaları icin para veriyorum. En hafif gorev benimkiydi, bebek sevinçli bir şey ne de olsa karşılıklı gülümsemeler ve sevgi seli ile gecti. Aksam 10 da kapılar kapandı yalnız 2 kız kardeş içeride kaldılar, kayınvalidemin ve benim ayaklarımı ovmaya kalktılar ama ben izin veremedim. Kayın validem alışkın , hiç yadırgamadi. O kadar yorulmuştum ki.. Aksam çok abuk, çok rahatsız edici rüyalar gördüm. Üstümdeki huzursuzluk hepten artmaya başlamıştı. 



10 yorum:

Bahar Sarica dedi ki...

Değişik bir yaşam tarzı teşekkürler paylaşım için

zeyno dedi ki...

bütün paylaşımların çok güzel hepsini okudum

pelin beyazkaya dedi ki...

Cok deyisik hayatlar deyisik kulturler, ama bizden biseylerde bulmadim deyil yani :) mesela hanimagalik gibi...

pelin beyazkaya dedi ki...

Buarada yeni blog yazmaya basladim herkesi uyeliye beklerim sevgiler...
http://pelinceherseyvar.blogspot.com.tr

süh eda dedi ki...

Su abla hen biyeri kaçırdım galiba aly nin babasi icin neden bukadar üzüldün? Bu devirde kimse hayatta bile eşinin ailesini sevmezken senin bukadar etkilenmen cok değişik cok güzel sebebini merak ettim.

the bircan dedi ki...

allah allah ne yasmalr varmış..

pelin beyazkaya dedi ki...

Evet o kisim benimde dikkatimi cekti. su alynin babasi konusunda cok hassas bunun bir nedeni varmi bende soruyorum...

Gökçe Akgül dedi ki...

Film kareri geliyor gozumun onune yazdiklarini okudukça. ..

Ela Hty dedi ki...

okumayı sevdim sayende ne güzel akıcı yazmışsın ellerine sağlık :)

suzan cengiz dedi ki...

Su yazdiklarini bir kitap gibi okuyorum yaa cok hos baska hayatlar hikayeler hep yaz olurmu

Bu gadget'ta bir hata oluştu